Benim bu  eşsiz lezzetleki peyniri hatırlamam  ve tekrar yemem seneler sonra eşimin işi dolayısıyle uzun süre Ege'de kalmamız ve  gezilerimizden birinde  Datça' da  deniz kenarında küçük bir balık lokantasın da tesadüfen olmuştu.

Sordum nerede yapılıyor diye yaşlı bir hanımın bu peyniri kendisi için yaptığını ama satmadığını bir nevi takas olduğunu söylemişlerdi .

Lokanta sahibi taze balık gelince  lezet düşkünü komşu teyzeye  sevdiği balıktan pişirip gönderince  kendilerine gönderilen peynırmiş ,tesadüf  eseri  yanlışlıkla masamıza gelmiş :)) oysa  tabak yan masada ki arkadaşlarının gidecekmiş, kızartılmış ekmeğe sürülen paşa mezesi,

Benim hemen tabağa uzanmam ve ekmekleri  koklamam ve heyecanlanmamdan etkilendikleri için de geri isteyememişler tabağı))))

Daha sonra  bu peyniri yapan hanımla beni tanıştırmalarını istedim nasip olmadan ertesi gün  Muğla döndük.

 Datça'ya yol uzun ve tehlikeli de  olsa yine gelecektim ve peyniri yapanla tanışacaktım arşivime Halime teyzemin tarifinin yanına ekleyecektim.

Çocukluğumda  istahla yediğimiz sıkamalardan duyduğumuz koku ve lezet, çok şaşırmıştım!  Datça nerede, Seydişehir nerede  çok şaşırmıştım..

Tam bir sene sonra şirketten bir arkadaşımız sağlık sorunları nedeniyle işten ayrılıp Datça'ya   taşındılar ve yerleştiler . Bizi devamlı davet ediyorlar gelin diye,korka korka bir hafta sonu  babamız şantiyeden  geldi ve  yola çıktık aksam karanlığında Datca girdik,şükürler olsun dedik,

Yol çok dar ve yolun bazı yerlerinde iki araba yan yana geçemiyor biri bekliyor, yol veriyor, diğeri geçiyordu. Yol dik yamaçlar  uçurumlarla denizle doğru iniyor yoldan gidenler için korkutucu  oluyordu. , Datça'ya, havası ve doğası  ve güzel insanlarıyle,bademi ve incir ve baklaya benzer baklıyat gumbilya-(Gambillya veya Murdumuk-Murdumduk) türü ezmesi  yapılan yöresel lezzetleri anlatmakla bitmez bir hazınedir Datca. Yaşananların gerisi kitabımdan,okursunuz:))

 Tam zamanı hem dost ziyareti hemde acıpeynir yapan hanımı arayıp bulacak konuşacaktım.

Sofraya geçtik ve mangaldan gelen kızarmış ekmek kokuları geliyor ,soğuklar yenilirken tabakta kızarmış ekmeğe sürülmüş domates kurusu ile hamanlanmış "paşa mezesi" gelmez mi "İyi olacak hastanın ayağına gelirmiş doktor derler ya "iste yaşadığım  an o andı.))))

 Arkadaşım anlatıyor, ev sahıbi  Hanife hanım yöresel yemekler yapan ve yemek hikayelerini anlatan hoş sohbet bir hanım olduğunu ve bu meze'yi misafir gelecek diye  bahsedince  ve benim araştırmalarımdan da  bahsedince, hazırladığı masaya  eski bir lezzetle zenginlik katsın diye yaptığını  ve ona  uzatdığını söyledii .

Bende heyacan doruktaydı hemen bu gece Hanife teyzeyi görmek konuşmak istedim ertesi gün Muğla'ya dönecektik belki sabah evde olmazdı vs, vs tamam dedi dostum ben haber vereyim bahçede oturuyordur aksam erken yatar sabah erkenden bahçeye gider dedi çağırayım bize çaya gelsin dedi konuşursunuz dedi.

Sabah erkenden badem ve zeytin ağaçların olduğu bahçesine gidermiş dönüş saati ise geç olurmuş   ne çok bilgileri paylaştı bizimle Allah razı olsun  engin bilgileri olan güngörmüş ayaklı kütuphaneydi kendisi, yani bilgeydi ,boşuna yaşamamıştı  bu hayatı.

 Halime teyzem'in yapmış olduğu ve bizim evde çok severek  tüketdiğiimiz bu lezzeti  Ege'de ki yöresel adı Kopanisti 'nın yapılışını sizlerle paylaşmaya karar verdim.

Yapmak isteyenler, unutulmuş olan bu  eşsiz lezzeti sabır ve özenle yapalım.

4. Gün: Sabah kalkınca kasenin üstü açıldı ve lor yine  tahta spattula ile ezilerek dövülür ve  tülpentle örtülüp balkona kondu.

5. Gün: Peynirimizi yoğurduk havalandırdık.tülpetini örtüp yine balkono koyduk,bu gün 4. gün oldu peynir hafif hafif değişime uğruyor.

6. Gün: peynirin rengi dönmeye başladı ve kokusuda ağırlaşıyor,

Hergün peyniri tahta bir spatula ile eziyor ve karıştırıyorum.10 gün,15 gün 20 günde aynı işlemler yapıldı  ve peynirin yavaş yavaş kokusu ve rengi kıvamıda değişmeye başladı.

Ve 28. gün : Sabah kalkınca yine aynı işleme devam edildi .(Her sabah lorlu karışım karıştırılmaya devam edildi) Peynirimizin rengi sütlü kahverengiye döndü ve koyulaşmaya başladı kokusu ise azaldı 2 yemek kaşığı zeytinyağı ve  az tuz ekleyerek biraz daha bekleteceğim,zeytinyağı  peynirimize yumuşaklık verdi .
36. gün yine her sabah dövülerek karıştırldı ve son haftaya girdik Acıpeynir oluşmaya başladı 

 40. cı gün peynir tam lezzetine kavuştu ve kavanoza dolduruldu,Bu aşamalar videoya alamadık Işıl İstanbul'a dönmek zorundaydı.

 Kopanisti-Acıpeynir kızarmış ekmekle tatına bakıldı mükemmel bir lezzeti yakaladık biz inşallah sizlerde bu tadı yakalamışsınızdır afiyet olsun.

Not:Bu tarifimiz çok iyi düştü ve harika,tam kıvamında bir acıpynir-kopanisti yapmış olduk.

Hazırladığımız meze çeşitleri ile olumlu yorumlar aldık.

Kopanisti  asla börek içi olarak kullanılmaz..Kopyala yapıştırcılara,emek hırsızlarına duyurulur.

Faydandığınız kaynak belirtin. Emeğe saygı gösterin.